Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof
Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof, znany również jako Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof, jest wiodącą jednostką badawczą w Niemczech, zajmującą się hodowlą winorośli. Działa w ramach Instytutu Juliusa Kühna i znajduje się w malowniczej lokalizacji w Siebeldingen, nieopodal Landau in der Pfalz. Nazwa instytutu pochodzi od majątku Geilweilerhof, na którego terenie mieści się jego siedziba. Instytut odgrywa kluczową rolę w badaniach nad nowymi szczepami winorośli, które są przystosowane do zmieniających się warunków klimatycznych oraz odpornych na różne choroby i szkodniki.
Profil badawczy instytutu
Pracownicy Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof koncentrują się na hodowli i selekcji nowych szczepów winorośli, które są dostosowane do specyficznych warunków klimatycznych Niemiec. Od lat 70. XX wieku szczególną uwagę poświęca się tworzeniu odmian odpornych na choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy i rzekomy. Wśród wyhodowanych szczepów znajdują się takie odmiany jak calandro, felicia, orion, phoenix, reberger, regent, sirius, staufer i villaris. Regent zdobył szczególną popularność i był uprawiany na powierzchni 2065 ha w 2011 roku.
Dzięki zastosowaniu markerów genetycznych w doborze rodziców do krzyżowania nowych szczepów możliwe jest uzyskanie odmian łączących pożądane cechy rodziców. Oprócz tego instytut prowadzi publicznie dostępną bazę danych o szczepach winorośli (VIVC), która gromadzi informacje o odmianach rosnących w kolekcjach winorośli w 45 krajach na całym świecie. Aby umożliwić zwiedzającym lepsze zapoznanie się z działalnością instytutu oraz różnorodnością winorośli, utworzono również ścieżkę dydaktyczną.
Działalność produkcyjna instytutu
Oprócz badań nad hodowlą winorośli, Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof angażuje się również w produkcję wina. Na terenie instytutu znajdują się dwie piwnice winne: doświadczalna oraz gospodarcza. W piwnicy doświadczalnej produkowane są wina na niewielką skalę, często z pojedynczych krzewów winorośli. Z kolei w piwnicy gospodarczej przetwarzany jest surowiec pochodzący z większych działek doświadczalnych. Dzięki temu można ocenić przydatność nowych odmian winorośli przy zbiorach w różnych etapach dojrzałości.
Produkty powstałe w wyniku działalności gospodarczej instytutu są dostępne do zakupu na miejscu zarówno dla profesjonalnych winiarzy, jak i dla zwykłych konsumentów. Dzięki temu instytut nie tylko prowadzi badania naukowe, ale także aktywnie przyczynia się do rozwoju lokalnej kultury winiarskiej.
Historia Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof
Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof ma bogatą historię, która rozpoczęła się już w latach 20. XX wieku. Pierwsze badania nad winoroślą prowadzone były przez filię Bawarskiego Instytutu Winogrodnictwa, Sadownictwa i Ogrodnictwa oraz Kaiser-Wilhelm-Institut für Züchtungsforschung. W 1926 roku Peter Morio rozpoczął nasadzenia winorośli z próbnych krzyżowań w Geilweilerhof, co zaowocowało powstaniem nowych odmian takich jak bacchus, domina oraz morio-muskat.
W późniejszych latach instytut przeszedł przez wiele zmian organizacyjnych i programowych. Po II wojnie światowej Bernhard Husfeld założył „Forschungsinstitut für Rebenzüchtung”, które kontynuowało prace nad hodowlą odpornych szczepów winogron. W latach 70-tych XX wieku kierownictwo nad instytutem objął Gerhardt Alleweldt, który skoncentrował wysiłki na hodowli odmian odpornych na choroby grzybowe. Jego prace przyniosły nowe odmiany takie jak castor i pollux.
W 1995 roku dyrektorem został Reinhard Töpfer, który współpracował z Rudolfem Eibachem nad wyhodowaniem kolejnych nowoczesnych szczepów. W 2008 roku instytut został włączony do struktury Instytutu Juliusa Kühna, co jeszcze bardziej podkreśla jego znaczenie jako jednostki badawczej na mapie niemieckiego winiarstwa.
Centrum informacji naukowej i bazy danych
Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof prowadzi szereg baz danych poświęconych winogrodnictwu oraz winiarstwu. Vitis International Variety Catalogue (VIVC) to jedna z najważniejszych baz danych zawierająca informacje o około 21 000 odmianach winorośli. Kolejnym istotnym projektem jest Deutsche Genbank Reben, którego celem jest zachowanie puli genetycznej winorośli w Niemczech oraz ochrona lokalnych odmian ważnych dla hodowli.
Na poziomie europejskim istnieje baza danych Vitis prowadzona przez ten sam instytut, a międzynarodowa baza Vitis-VEA gromadzi publikacje związane z tematyką winiarską oraz pełne teksty starszych wydań czasopisma „VITIS – Journal of Grapevine Research”, które wydawane jest od 1957 roku.
Zakończenie
Instytut Hodowli Winorośli Geilweilerhof to nie tylko miejsce badań naukowych nad nowoczesnymi szczepami winogron, ale także ważny ośrodek edukacji i promocji kultury winiarskiej w Niemczech. Jego działalność przyczynia się do rozwoju branży enologicznej oraz ochrony tradycji związanych z produkcją wina. Dzięki innowacyjnym metodom hodowlanym i współpracy z innymi instytucjami naukowymi instytut ma ogromny wpływ na przyszłość niemieckiego winiarstwa. Jego osiąg
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).