Sycylijczyk (film)

Sycylijczyk (film)

„Sycylijczyk” (ang. „The Sicilian”) to amerykański dramat kryminalny z 1987 roku, który został wyreżyserowany przez Michaela Cimino. Film ten jest adaptacją powieści Mario Puzo, autora znanego przede wszystkim z „Ojca chrzestnego”. Choć fabuła filmu nawiązuje do wydarzeń związanych z Michaelem Corleone, prawa autorskie sprawiły, że wszystkie bezpośrednie odniesienia do rodziny Corleone zostały usunięte. W rezultacie „Sycylijczyk” stanowi odrębną opowieść, osadzoną w realiach powojennej Sycylii, pełną napięcia i dramatyzmu.

Fabuła filmu

Akcja „Sycylijczyka” rozgrywa się na początku lat 50. XX wieku i koncentruje się na postaci Salvatorego Giuliano, wyjętego spod prawa bandyty, który marzy o wolności dla swojej ojczyzny – Sycylii. Salvatore wraz z grupą partyzantów podejmuje heroiczne kroki w celu uwolnienia wyspy od włoskich rządów, dążąc do przekształcenia Sycylii w jeden ze stanów USA. W ramach swoich działań rabuje bogatych właścicieli ziemskich i przekazuje łupy lokalnym chłopom, którzy postrzegają go jako wybawiciela.

Jednakże, jak to często bywa w historiach o bohaterach, rosnąca popularność Salvatorego prowadzi do jego zguby. Z czasem zaczyna on tracić kontrolę nad swoim protektorem, donem Masino Croce, mafijnym bossem, który nie zamierza tolerować niezależności Giuliano. W momencie, gdy Salvatore staje się zbyt pewny siebie i próbuje działać na własną rękę, don Croce wydaje na niego wyrok śmierci. Ta dramatyczna konfrontacja staje się punktem kulminacyjnym filmu i ukazuje brutalność świata przestępczego oraz konsekwencje buntu przeciwko władzy.

Obsada

Film „Sycylijczyk” może poszczycić się znakomitą obsadą aktorską. W roli głównej występuje Christopher Lambert jako Salvatore Giuliano, który swoją interpretacją postaci przyciąga uwagę widza i nadaje mu charyzmatyczny wymiar. Obok niego pojawia się Terence Stamp jako Prince Borsa oraz Joss Ackland w roli dona Masino Croce. John Turturro wciela się w Gaspare’a „Aspanu” Pisciottę, a Barbara Sukowa gra postać Camilli. Film obfituje również w inne znaczące role, w tym Richard Bauer jako Hector Adonis oraz Giulia Boschi jako Giovanna Ferra.

Warto zwrócić uwagę na to, że obsada nie tylko składa się z doświadczonych aktorów, ale również z lokalnych mieszkańców Sycylii, którzy zostali zaangażowani jako statyści. Takie rozwiązanie miało na celu uwiarygodnienie przedstawionych wydarzeń oraz wzbogacenie filmu o autentyczny kontekst kulturowy.

Produkcja

Prawa do ekranizacji powieści Mario Puzo zostały sprzedane za milion dolarów po ogromnym sukcesie „Ojca chrzestnego”. David Begelman, szef wytwórni Gladden Entertainment, powierzył reżyserię Michaelowi Cimino, który miał swoje wizje dotyczące filmu. Choć początkowo Begelman miał wątpliwości co do obsady głównej roli przez Christophera Lamberta, ostatecznie zgodził się na tę decyzję.

Produkcja napotkała wiele trudności. Pominięcie nazwiska scenarzysty Gore’a Vidala w napisach filmowych doprowadziło do kontrowersji i pozwu sądowego. Vidal czuł się oszukany przez producentów i scenarzystów Stevena Shagana. Ostatecznie wygrał sprawę w sądzie i uzyskał uznanie za swój wkład w projekt.

Zdjęcia i ich kontekst

Zdjęcia do „Sycylijczyka” kręcono latem 1986 roku na malowniczej Sycylii. Ekipa filmowa odwiedziła różne lokacje: prowincję Caltanissetta (Sutera), Palermo (San Giuseppe Jato), Ragusa (zamek w Donnafugacie) oraz Trapani (San Vito Lo Capo). Niestety produkcja napotkała problemy budżetowe oraz opóźnienia związane z kontrolą mafii nad okolicami kręcenia zdjęć.

Michael Cimino zasugerował producentom spotkanie z lokalnym mafiozem w celu rozwiązania problemów związanych z produkcją. Okazało się, że człowiek ten chciał wystąpić w filmie i ostatecznie otrzymał rolę, co umożliwiło ekipie kontynuację zdjęć bez dalszych przeszkód.

Postprodukcja i kontrowersje

Po zakończeniu zdjęć reżyser rozpoczął montaż filmu, który trwał pół roku. Gotowy materiał miał blisko 150 minut długości, mimo że umowa przewidywała jedynie 120 minut. Reżyser Cimino upierał się przy pełnej wersji filmu, co spotkało się z oporem ze strony wytwórni 20th Century Fox.

Producenci zmusili go do skrócenia filmu, co doprowadziło do konfliktu między nim a producentami. Cimino dostarczył nową wersję filmu o długości 120 minut, jednak usunął wszystkie sceny akcji. To działanie doprowadziło do kolejnej kontrowersji i sprawy sądowej. Ostatecznie film został skrócony do 115 minut po dodatkowych negocjacjach.

Zakończenie

„Sycylijczyk” to film pełen dramatyzmu i napięcia, który ukazuje nie tylko historię Salvatorego Giuliano jako bohatera narodowego Sycylii, ale także brutalny świat mafijnych porachunków oraz walki o władzę. Mimo trudności produkcyjnych i kontrowersji związanych z montażem filmu, dzieło Michaela Cimino stało się ważnym punktem odniesienia w amerykańskim kinie gangsterskim lat 80-tych.

Dzięki znakomitej obsadzie oraz autentycznym lokacjom filmowym „Sycylijczyk” pozostaje interesującą opowieścią o moralnych dylematach oraz konsekwencjach


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).